Norwegian Wood, Haruki Murakami (1987)

Norwegian Wood

-- En cok sabahi seviyorum, dedi Naoko. Sanki her sey yeniden basliyor. Ama ogleden itibaren, icime huzun cokuyor Ve en cok da aksamdan nefret ediyorum. Iste her gun, boyle yasayip gidiyorum.
-- Ve boyle, sen de benim gibi yaslaniyorsun. Gunduzun ardindan gecenin geldigini dusunurken, dedi neseyle Reiko. Farkina bile varmadan.
-- Ama sanki yaslanmaktan memnun gibisin sen, dedi Naoko.
-- Yaslanmanin hos bir sey olacagini dusunmesem de yeniden genc olmak niyetinde de degilim.
-- Nicin? diye sordum.
-- Cunku eglenceli degil de ondan. Acik degil mi? diye yanit verdi Reiko...